Nieuwe biografie over Hannah Arendt

Bij Spectrum verscheen recent een nieuwe biografie van Hannah Arendt. In het boek verweeft auteur Ann Heberlein het bewogen leven van Arendt met haar gedachtengoed dat ook nu, een halve eeuw na haar dood, nog altijd angstaanjagend relevant is in een wereld die steeds verder verdeeld raakt.

Een leven lang hield Hannah Arendt (1906-1975) zich bezig met de onzekere grens tussen goed en kwaad. Een leven dat een cruciaal hoofdstuk in de geschiedenis van het Westen omvat, een tijd waarin onze ideeën over de mens en zijn waarde, schuld en verantwoordelijkheid opnieuw werden gedefinieerd – en waarin Arendt uitgroeide tot een van de belangrijkste denkers van de twintigste eeuw. 

Als dochter van Joodse ouders groeit Arendt op in het onstuimige Duitsland van de jaren dertig, waar ze zich vanaf jonge leeftijd volledig toelegt op de filosofie. Ze begint een relatie met de Duitse filosoof Martin Heidegger, die enkele jaren later echter net als vele andere intellectuelen fervent aanhanger wordt van het nazisme. Arendt wordt gedwongen het land te ontvluchten en zal zich tot haar dood bezighouden met vragen over de aard van het kwaad, de mens, liefde en politieke theorie. 

Hannah Arendt – Over liefde en kwaad – De biografie

Het boek werd uitgegeven bij uitgeverij Spectrum en is verkrijgbaar in de boekhandel of via de online kanalen.

Fragment: Hannah Arendt over de holocaust

‘Het was in 1943. En eerst, in het begin, geloofden we het niet – hoewel mijn man en ik altijd gezegd hadden dat we van alles konden verwachten van die lui. Maar dit geloofden we niet, omdat het uit militair oogpunt niet nodig en ongegrond was. Mijn man was vroeger militair historicus, hij heeft enig inzicht in dit soort vraagstukken. Hij zei: “Wees niet zo goedgelovig, je moet deze verhalen niet letterlijk nemen. Zo ver kunnen ze niet gaan!” En toen, een halfjaar later, geloofden we het toch, want toen hadden we bewijs. Dat was de echte schok. Daarvoor hadden we altijd gezegd: “Ach, je hebt vijanden. Dat is natuurlijk. Waarom zou een volk geen vijanden hebben?” Maar dit was iets anders. Het was echt alsof er zich een afgrond openbaarde. Want we vonden dat genoegdoening op de een of andere manier wel mogelijk was voor al die andere dingen, zoals genoegdoening mogelijk is voor nagenoeg alles wat binnen de politiek gebeurt. Maar hiervoor niet. Dit had nooit mogen gebeuren.’

Delen
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Prater, denker of doener?

Schrijf in op onze nieuwsbrief. Wij mikken op debat, wetenschap en actie.